Aankomst in Mumbai

Aankomst in Mumbai

“Amai zo lang geleden… Hoog tijd om eens bij te babbelen…” dagelijks sms ik het wel iemand.. De tijd heeft niet stil gestaan, en gelukkig ik ook niet…

India was helemaal anders deze keer. Ik was er maar 4 dagen maar het voelt alsof ik er maanden doorbracht. Aankomen in Mumbai is alvast helemaal anders dan Kolkata. De luchthaven is pas vernieuwd en de gouden, glitterende muren doen denken aan de pracht en praal van de sjeiks in Dubai. Een bemoedigende warmte verwelkomt me wanneer ik uit de luchthaven buiten stap.. Ondanks mijn 3 uur vertraging staat mijn chauffeur nog paraat. De behulpzame, nette man brengt me, in de properste auto die ik ooit gezien én geroken heb, naar het centrum. Het zal maar een 40tal minuutjes duren meldt hij me.. aan het einde van de rit wil ik hem mijn hele bezit aan roepies geven maar dat blijkt niet genoeg te zijn. Het bedrag is niet voldoende voor de rit in zijn super propere wagen.. zou de airco er voor iets tussen zitten? Wat wil je… het is buiten 32 graden en speciaal voor mij, de luxe-toerist, heeft zijn wagen er een rillende 18 graden van gemaakt.

“Geen probleem” meld ik hem, dan haal ik even geld af. Mijn bagage drop ik bij de portier van mijn keurige hotel en ik steek in het midden van de nacht de drukke straat over op weg naar de aangewezen bankcontact.

Ik grabbel in mijn onhandige handtas tussen papieren zakdoekjes, antibacteriële spray en mijn andere toeristenrommel op zoek naar mijn bankkaart.. en dan kan ik nog net halt houden.. bijna strompelde ik in mijn drukdoenerij tegen het slapende meisje voor me op de grond aan.. Ze ligt op het midden van het voetpad te slapen, helemaal alleen, waarschijnlijk ongeveer zo oud als ik… en ik, ik was bijna tegen haar aangelopen.. ik kan niet beschrijven hoe het voelde, een mep in m’n gezicht en terug met de kleine voetjes op de grond… dit is India…